stel, je baart kinderen
die baren je een hoop zorgen
en maken veel kabaal en misbaar
maar zijn toch onmisbaar
je man heeft geen kinderen
maar wel opzien gebaard
want hij draagt al eeuwen een baard
toch blijft hij bedaard
behalve bij een onbedaarlijke lach
waarmee de lucht wordt opgeklaard
en baarlijke nonsens cq puberverzinsels
heilig worden verklaard

 woensdagmiddag, een gezellige drukte in de bieb, komt een moeder met 3 kinderen op de jeugdafdeling, ze wil haar kinderen leren dat je ook informatie uit boeken (je weet wel die dingen die je open en dicht kunt doen zonder dat de tekst en alles daarna is veranderd) kunt halen, ze hebben een onderwerp gekozen waar net heel weinig echte boeken over zijn geschreven, er zijn wel veel boeken over onderwerpen die er heel dichtbij liggen maar die zijn niet goed genoeg, ik ben de halve middag info uit allerlei boeken aan het sprokkelen, wat trouwens gewoon mijn taak is maar toch, ze maakt van alle nuttige info foto’s met haar iphone-achtig dingetje, ze nemen geen boeken mee want ze is de pasjes van de kinderen kwijt en wil (nog) geen duplicaatpasjes aanvragen, ik ruim alle boeken weer op en hoop dat haar kinderen idd hebben opgepikt dat de info uit echte boeken tevoorschijn is getoverd en hoop tevens dat er door m’n baas meer wordt gebruikt dan alleen de uitleencijfers als basis om de uren en menskrachten die nodig zijn te berekenen……. woensdag is trouwens echt een topdag in de bieb! ik  moet er niet aan denken om in m’n eentje de info-balie te moeten runnen, dan zal de klantvriendelijkheid en kwaliteit iig hard achteruit rennen, heb deze middag trouwens wel weer een nieuwe term geleerd “bushcraft”, wat eigenlijk gewoon survival is, of scouting of padvinderij, nou ja, de weg vinden in het bos, waar ik niet goed in ben, maar als er nou eens allemaal boeken in dat bos zouden groeien, goed idee, we kunnen de pilaren groen verven en er wat takken en bladeren aan hangen, als we toch bezig zijn met herinrichten…..

 hoera!!!! vanaf vandaag kan ik weer es in m’n eigen weblog koekeloeren en eraan sleutelen!!! very nice! moet nog wel even ad slag om er weer een mooie achtergrond en alles in te fabrieken, maar dat moet vast gaan lukken! enjoy enjoy!

Ik ben een beetje ontregeld qua taal. Vroeger mochten we bepaalde woorden niet zeggen van onze ouders, bijv. “hartstikke”. Geen idee waarom, ‘t is toch een hartstikke leuk woord? Maar er waren nu eenmaal bepaalde regels. Waarschijnlijk per gezin verschillend, maar toch, regels.
Nu is het zo dat ik vaak ergere woorden uitkraam dan m’n kinderen. Puntje van zorg? Misschien. Vorig jaar begon één van de pubers hier opeens het woord “lelijk” te gebruiken voor dingen of situaties waarbij ik dacht: “lelijk, waar slaat dat op?” Ik kreeg er naar gevoel van, terwijl het woord op zich niet lelijk is natuurlijk. Dat woord kan het ook niet helpen dat het een aanduiding is van iets lelijks. Inmiddels gebruik ik het zelf ook te pas en te onpas, best lelijk. Laatst was de pindakaas op, dat was echt zo lelijk man.
We hebben wat mij betreft geen taalregels in ons gezin.  Hoe kan het dan dat één van onze kinderen een presentatie wilde houden over vloeken? En dat hij daarna allerlei antivloek stickers op de voor- en achterdeur plakte? Het leverde behalve een mooi cijfer en een hoop stickers ook een confronterende anekdote op. De bel gaat, leuk, gezellig. En inderdaad, er staat iemand met een bos bloemen, voor de heer des huizes, vanwege een jubileum op z’n werk, super! De man blijft nog wat dralen, want hij wil nog een opmerking kwijt over de sticker op de voordeur.  Op de sticker staat: “verboden te vloeken”. Hij vindt het een goeie zaak, die sticker en vraagt serieus aan mij: “hebt u nog nooit gevloekt?” Wat ben ik blij dat er nu geen huisgenoten aanwezig zijn om mij hartelijk uit te lachen om m’n aan-het-einde-van-de-dag-en-tevens-m’n-latijn-gevloek-en-getier. Dus ik kijk een beetje moeilijk en bedenk wat ik es zal antwoorden. Maar hij snapt het al en zegt toegeeflijk: “ach ja, een kleintje mag af & toe wel he?” Oeps.

Ook al ben ik vrij hopeloos qua taalgebruik, m’n kinderen weten me gelukkig wel een beetje bij te sturen. Roep ik weer eens “gadamme” als ik iets uit m’n handen laat vallen, reageert er eentje met “gaschaken”, laat ik dat spelletje nou nog steeds niet onder de knie hebben.

Ergens denk ik dat vloeken en bidden dicht bijelkaar liggen, want wat is een vloek anders dan een machteloze schreeuw naar Boven? Maar misschien praat ik nu m’n eigen taalstraatje schoon.

Ik ben dol op taal. Mooie woorden, leuke woorden, grappige woorden, lelijke woorden, domme woorden, oude woorden, nieuwe woorden, ik verzamel ze allemaal. Taalverruwing? Ik denk meer aan taalverschuiving. Woorden krijgen geleidelijk een andere lading. Oude woorden verdwijnen, er komen nieuwe bij. Dat heb je met levende talen. Maar ik hou niet zo van regels voor taalgebruik. Misschien is dat een beetje vrij en best wel gek, maar ach ja, wat de hek.

we staan te wachten op het defilé waar oa (stok)oude veteranen in meelopen of meerijden op al dan niet oud-en-tieke militaire voertuigen, ik ben doordrongen van het feit dat deze mensen de oorlog al zolang hebben overleefd (overLEEFD) en voel me verbonden met het vieren van de vrijheid, alleen in vrijheid kun je leven, nou ja, zoiets

maar naast mij staat m’n pre-puberdochter en ze verzucht “dit is zo levenloos”

ik voel me vrij om dit hilarisch te vinden…..

 omdat ik al een tijdje chronisch een paar kilo wil afvallen, maar geen zin heb in bizarre dieten, ben ik geïnteresseerd in huis- tuin- en afvalweetjes, zo viel m'n oog laatst op een advertentie in het huis-aan-huisje, het klonk heel aantrekkelijk: blijvend afvallen zonder iets te hoeven laten staan, nou ja, hooguit een paar kleine onbelangrijke dingetjes zoals chips en koekjes, ik las het nog eens, het stond er echt: "een paar kleine onbelangrijke dingetjes zoals chips en koekjes" dit zinnetje laat ik nu al een paar dagen op me inwerken en het helpt echt om de chips-knop om te zetten
eigenlijk was ik al aan het proberen af te kicken van de handjes chips 's avonds en ipv daarvan een crackertje te eten, maar dit weetje helpt me nu om verder te gaan, koekjes waren voor mij gelukkig al een stuk kleiner en onbelangrijker, alleen op zon- en feestdagen een lekkere grote en belangrijke koek bij de koffie, die houden we er nog wel in, maar ik vrees dat de chipsfabrikant op zoek moet naar een andere sponsor, hoewel m'n huisgenoten natuurlijk nog wel vrolijk door blijven knabbelen, die beseffen nog niet hoe klein en onbelangrijk het in feite is, nou ja, eigenlijk worden die chippies toch gemaakt van aardappels, dus zijn ze ook best eh gezond?? alleen niet voor mij, chips

 het was op vrijdag de 11e, dus niet de allerergste, maar wel een beetje erg fail, het begon 's ochtends al op school waar ik een formulier moest inleveren om S aan te melden voor het voortgezet onderwijs, N had alles in orde gemaakt, maar ik checkte toch nog even, want soms ben ik best slim, hey, er zat een brief bij gericht aan de ouders, dus dat zal wel een foutje zijn, snel terug in de tas gestopt (gelukkig niet in de prul) en alleen het formulier overhandigd, wil ik wegfietsen komt de leerkracht achter me aan rennen (zo populair ben ik nu eenmaal haha FAIL) en zegt dat er nog iets ontbreekt, iets met een geboorteregister…. dus ik loop weer mee naar binnen om te kijken wat 'ie bedoelt en daar begint een lampje te branden, dat was de brief die ik snel weer in m'n tas had gepropt, omdat ik zo slim was, haha

kom ik thuis gaat de telefoon, ik denk nog steeds dat de telefoon gezellige gesprekken belooft, maar word hierin meestal teleurgesteld, de rabobank, uw zoon wordt binnenkort 18 jr en moet z'n rekening omzetten, gaat 'ie studeren? nou, zeg ik, dat is nog niet zeker want hij wil bij de marine of zoiets en moet binnenkort voor de keuring opkomen (of afgaan boeh) dat is volgens mij niet wat je met "studeren" zou kunnen bedoelen, toch?? ze belooft later, als alles wat duidelijker is, weer es terug te bellen, zoon komt thuis en zegt dat hij zelf bij de rabobank had aangevraagd om z'n rekening om te zetten, tuurlijk, alweer een slimme aktie, FAIL

daar gaat de bel, leuk, gezellig en inderdaad, een meneer met een bos bloemen, voor de heer des huizes, vanwege een jubileum op z'n werk, super! de man blijft nog wat dralen, want wil nog een opmerking kwijt over de sticker op de voordeur die één van de kinderen ooit heeft opgeplakt nav een spreekbeurt over vloeken, op de sticker staat "verboden te vloeken" hahaha, hij vraagt serieus aan mij "hebt u nog nooit gevloekt?" wat ben ik blij dat er nu geen huisgenoten aanwezig zijn om me hartelijk uit te lachen om m'n aan-het-einde-van-de-dag-en-tevens-m'n-latijn-gevloek-en-getier, dus ik kijk een beetje moeilijk en bedenk wat ik es zal antwoorden, maar hij snapt het al en zegt toegeeflijk "ach ja, een kleintje mag af & toe wel he?" hahahaha, wat een grapjas, FAIL

de rest van de dag heb ik niks meer ondernomen geloof ik, te bang om nog meer te failen

niet alleen op vrijdag de 11e, op andere dagen kan ik er ook wat van, bijv. met de kraskaartjes aktie van de supermarkt, voor dit soort akties ben ik in de wieg gelegd haha, ik wist dat het de laatste week was om de kaartjes in te kunnen wisselen voor de weggekraste produkten, dus ging gewapend met leesbril op speurtocht door de winkel om de vreemdste produkten bij elkaar te scharrelen, blijkt bij de kassa dat er maar één kaartje geldig is, de andere kaartjes zijn nog van vorig jaar, FAIL, de cassiere keek erbij alsof ze werkelijk dacht dat ik het expres deed…… ik dacht dat ze me inmiddels wel kenden daar

ach ja, ik kan nog uren doorgaan, maar zal er toch maar een eindje aan breien, gisteravond stond ik klaar om opgehaald te worden voor een feestje, de bel gaat, joepie, ik doe enthousiast kakelend de deur open, staat daar de mevrouw om de kollektebus te brengen voor volgende week, sorry, ik verwachtte iemand anders haha, m'n zoon roept "fail" als ik weer de kamer binnenkom, maar gelukkig heb ik laatst ergens gelezen dat het een teken van volwassenheid is als je het niet erg meer vindt om te blunderen, hahaha, wat een grenzeloze ontdekking…….

 voor wie het saai vindt om in z'n/haar eentje het huishouden te doen volgen hier wat tips om het gezelliger te maken, veel dingen kun je nl. samen doen, het maakt vaak niet eens uit met wie, de vloer aanvegen bijv., dat kun je in feite met iedereen doen
samen betekent natuurlijk ook over en weer, zo kun je bijv. om de beurt elkaars vuile was buiten hangen
wat echt super gezellig is: eerst de ramen lappen en daarna samen de bloemetjes buiten zetten, een aanrader!
stofverplaatsing leent zich ook goed voor samenwerking, bijv. eerst samen bekijken waar het stof zich bevindt, vervolgens bespreken waar het heen moet en tenslotte bepalen of er ook nog wat over moet blijven in het laatje "stof tot nadenken" hierbij moet je wel voorzichtig zijn want voor je het weet kruip je door het stof of nog erger, ben je aan het stofhappen, het beste is te proberen zoveel mogelijk stof op te doen waaien
als je echt de voorjaarskriebels hebt is het ook nog een optie om iemand de mantel uit te vegen
helaas hebben we nu moderne wasmachines met ingebouwde centrifuges maar vroeger kon je nog wel es iemand lekker in de mangel nemen
als afsluiting zou je kunnen kiezen voor de workout om samen de plaat te poetsen, je moet dit wel degelijk voorbereiden en netjes uitwerken, want het kan ook zijn dat iemand anders net bezig is jou een poets te bakken

 één van m'n stoornissen is dat ik allerlei gekke, rare, grappige of leerzame weetjes uit de krant knip en in de wc opplak, soms zijn er ook dingetjes bij waarvan ik graag wil dat de kinderen ze lezen, want ze lezen helaas nog steeds niet uit zichzelf de krant (dat deden wij toch echt wel toen we een jaar of 15, 16, 17 waren, of moest dat van onze ouders??) maar ze moeten wel naar de wc dus daarom, nu Ilse in groep 3 zit, blijft ze af & toe ook wat langer op de wc zitten, want ze kan al lezen! laatst vroeg ze "praten is toch zeggen?" ja, dat klopt, maar waarom staat hier dan "praat wat minder zeg wat meer" sja, dat krijg je er van, hoe klets ik me hier nou weer uit? dus ik begin wat te zwammen, ja, eh, als je praat dan babbel je soms maar wat, maar als je iets zegt kan het soms wel iets belangrijks zijn, jaja, babbelen, daar ben ik trouwens best goed in al zeg ik het zelf, net als kletsen, zwammen, brabbelen, leuteren, stamelen, verspreken, zemelen dus echt werkelijk zonder iets te zeggen hahaha

 dingen die - vooral begin december - NIET OP mogen zijn:
* elastiekjes
* plakband
* ballonnen
* behangplaksel
* oude kranten
* scharen
* verf
* lege doosjes
* plastic zakjes
* aluminium folie
* kadopapier
* gekleurde lintjes
* gekleurd en wit papier
ook al heb ik geen flauw idee wat ik er es mee zal doen, ik voel me pas gerustgesteld met deze troep, sorry, deze dingetjes om me heen, het vreemde rustgevende idee dat ik iets kan doen voor het geval ik dat zou willen, wat ik zou willen?? deze week wordt willen moeten, snik, ja Sint, ik ga aan de slag, eh, bijna dan, oh ja, wat in de winkel niet op mag zijn: chocoladeletters, pepernoten, muizen, schuimpjes en natuurlijk de bisschopswijn, proost!!